Kıymet bilen...

Severek takip ettiğim instagram profilleri var. Yüz yüze hiç tanışmadığım ama iç dünyasını ifade ediş biçimiyle yakın bulduğum ve paylaştıklarını zevkle okuduğum güzel kadınlar. Kendimden bişey bulduğum, bazen örnek aldığım bazen yargıladığım (kurtulmaya çalıştığım hobim bu, bazıları örgü örer, ben yargılarım) sanal kız arkadaşlarım onlar yani. 

Bu sabah o profillerden birinde bir resim ve yazı gördüm. Kız izmir'de tek başına yaşayan bir avukat, sağlıklı yaşam ve spor seven, mutlu bir tip. Onu takip ettiğim süredir bir sevgilisi var, sanırım dönem dönem uzaklaşarak yaşadıkları bir ilişki. Adam istanbul'da yaşıyor ve resminden okuyabildiğim kadarıyla sevgi dolu ve yumuşak kalpli. Bu kadar detaydan sonra , yazıya sebep olan kısma gelebilirim.

Kız sevgilisinin , babası gibi kıymet bilen, annesi gibi onun her ihtiyacını düşünen ve ilgilenen biri olduğunu yazmış ve demiş ki otuz küsur yaşıma kadar kıymet bilen bir adam tanımamışım ben demek ki.

Kendimi düşündüm bunu okuyunca, içimden ilk gelen tepkinin en doğrusu olduğunu kabul edersek, ben ne kadar şanslıyım be diye düşündüm. 

Ciddi veya gerçek olarak niteleyebileceğim üç ilişkim oldu bugüne kadar. Üçü de kıymet bilen, seven adamlardı. Sadece bana istediğimi vermediler veya veremediler ve öylece bitti. Ben de ne istediğimi çok net bilemiyordum aslında. Belki de o yüzden isteğimi net olarak ifade edemedim ve olmadı. 

40a 2 yıl kalmışken, henüz hayat arkadaşımı ve bu yolu elini tutarak yürüyeceğim adamı henüz bulamamış olsam da, erkekler tarafından hırpalanmış, onulmaz şekilde yaralanmış ve üzülmüş hissetmiyorum kendimi. Bunu söyleyebildiğim için ne kadar şanslı oldığumu düşündüm bu sabah ve dönüp hepsine içimden sessiz bir teşekkür gönderdim. Her yaşadığımı iyi ki yaşadım. Şimdiki beni seviyorsam her haliyle, bu biraz da onlar sayesinde.

Bu sabahtan tüm güzel seven kadınlara ve kıymet bilen adamlara selam olsun !