OSevgilim bir köye taşındı. Çok mutlu ve bizim yoga kamplarına benzer bir inziva hayatı yaşıyor. Ben de perşembe akşamı ilk defa yeni evine geldim. Öyle kolay alıştım ki köy hayatına, aklım duracak. Ne çok ihtiyacım varmış meğer durmaya, sükunete, insansızlığa. O en sevgili ve en seçilmiş insanımla ben, bomboş bir arazinin ortasında bir köy evinde yaşayıp gidiyoruz. Tabii bu masal 3 günlüğüne. Pazartesi sabahı istanbul ve kaos beni bekler. Öyle bir ihtiyaçsızlık hali ki bu, yiyeceğimiz içeceğimiz bitmese sokağa çıkacağımız yok. Tek gezmemiz 5 km ötedeki migros. Yoksa köy öyle sakin öyle temiz öyle yeşil, öyle güzel ki, bin şükür ... 
Yorumlar
Yorum Gönder