Super gidiyordum, gerek yoktu iletişim kurmaya. Derken okuduklarımdan etkilenip, 25. günde kısacık bir mail attım. Ertesi gün cevap verdi. Zaten süreç oraya mı getirecekti bizi, yoksa mailleşmeden mi oldu bilemiyorum, tamamen yabancılaşmış hissettim kendimi.
Uzaklaştı, flulaştı her şey. Bir gün olacak diye hayalini kurduğum şey (düşüncelerimde gittikçe az yer kaplaması) oldu.
Yazdığı şeyin içeriği yoruma açık, anlamdan azade. Bana hissettirdiği ise, eee , niye yazdın ki şimdi bunu duygusu. Benim mailimin de hissettirdiği odur ama kuvvetle muhtemel. Yani neden paylaştık ki şimdi bu bilgileri birbirimizle :) Manasızlık denizinde yüzerken manasızlık adasında mola vermek gibi. Zemin değişik, olay aynı.
Aslında bir ayı tamamlamaya kararlıydım ama kısmet değilmiş :)
Yine de her şeyde bir hayır varmış işte beya !
Aci cekerek ögrenenlerdensiniz sanki. Son yazilariniz hep git gellerle dolu. Duygularinizla hareket etmeniz güzelde, bazen isin icine mantik katmakta yarar var. Bazen katiyorsunuz aslinda, ama sonra mantigi saf disi birakiyorsunuz. Sürekli ayni noktaya geri dönmek yorucu degil mi?
YanıtlaSilyorucu evet :) bir de ilerleme isteği var, bastıran, sonra da ilerleyemedim diye kendini yemeler. ama sanırım yapımı bu şekilde kabul ettim. biraz hisle davranıp, mantığı pek düşünmeyen bir tipim. aslında böyle olmayı seviyorum da, bazı dönemler yıpranabiliyorum işte. ne yapayım, Allah başka keder vermesin :) :) :)
Sil